Εσωτερικός δανεισμός τώρα

Εν αναμονή της χρεοκοπίας και ενώ έχουν κόπάσει οι κραυγές και οι λεονταρισμοί μας του προηγούμενου έτους η εφημερίδα “Ρήξη” έχει αρχίσει να διακινεί μία συγκεκριμένη πρόταση: τον εσωτερικό δανεισμό:

“Από την πρώτη στιγμή της κρίσης, η κυβέρνηση ήδη έπραττε ως εάν η χώρα να είναι χρεοκοπημένη. Συνέδεσε εξ αρχής τη διαπραγμάτευση για τον εξωτερικό δανεισμό, και τις συνοδευόμενες από αυτήν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, με την εκποίηση του εθνικού πλούτου, εκχωρώντας με αυτόν τον τρόπο κάθε διαπραγματευτικό όπλο στους αντιπάλους μας. Θα έπρεπε να πράξουμε το αντίθετο. Η ελληνική κυβέρνηση, από την πρώτη στιγμή, έπρεπε να εξασφαλίσει πόρους για τον εαυτό της, για να μπορεί η χώρα μόνη της να προχωρήσει στην ανοικοδόμηση, δίχως την ξένη επέμβαση.

Και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είχε συμβεί μόνο εάν έμπαινε σε διαδικασίες εσωτερικού δανεισμού, με ένα ομολογιακό δάνειο” ΄[...]

“Όλοι, και πριν από όλους ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, οι βουλευτές, οι πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί, οι ιδιοκτήτες ΜΜΕ οι «εθνικοί εργολάβοι», οι εφοπλιστές, τα κόμματα, η Εκκλησία, θα πρέπει να συνεισφέρουν σε αυτό το δάνειο. Και πρέπει ν’ ακολουθήσει όλος ο ελληνικός λαός, όχι γιατί πάλι πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα, αλλά γιατί ήρθε ο καιρός, επιτέλους, να γίνει κύριος της μοίρας του και να επιβάλει λίγη δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια σε αυτόν τον τόπο.

Και, επιτέλους, είναι μια ευκαιρία για όλους μας να ξεφύγουμε από τον μεμψίμοιρο –και αναποτελεσματικό– καταγγελτικό λόγο ενάντια στο κράτος και τις πολιτικές ηγεσίες και να αναλάβουμε εμείς οι ίδιοι τη σωτηρία της χώρας μας.”

Περισσότερα επιχειρήματα (και αντίκρουση αντεπιχειρημάτων) εδώ (άρθρο). Βλ και “Αυτοδύναμοι” (άρθρο και συζήτηση)

Posted in Γενικώς | Leave a comment

«Εντός εικοσιτετραώρων η κατάληψις της χώρας μας θα έχει συμπληρωθή. Ετσι η Ελλάς βγαίνει από τον πόλεμο- και βγαίνει οριστικώς από τον πόλεμον, καθ’ ον τρόπον εβγήκαν όλαι σχεδόν αι χώραι της ηπειρωτικής Ευρώπης. Δεν είνε μόνη η Ελλάς που ευρίσκεται εις αυτήν τη θέσιν. Από της Νορβηγίας μέχρι του Ταινάρου και από των Πυρηναίων μέχρι των παρυφών της Ουκρανίας υπάρχει δι’ όλους τους λαούς της Ευρώπης απόλυτος ταυτότητα εις τας πολιτικάς και άλλας συνθήκας της υπάρξεώς των. Αυτό δεν το λέγομεν προς παρηγορίαν μας. Τα λέγομεν διά να τονίσωμεν τη βασικήν κατά τη γνώμην μας αλήθειαν που δεν πρέπει ποτέ να φεύγη από τα μάτια μας, ότι δηλαδή τα ελληνικά προβλήματα που εδημιουργήθησαν από της 27ης Απριλίου δεν ημπορούν να αντιμετωπισθούν παρά εις το πλαίσιο της Νέας Ευρωπαϊκής πραγματικότητος. Πρέπει να καταλάβουμε ότι εφεξής αποτελούμεν μέρος ενός εκτεταμένου ηπειρωτικού συνόλου του οποίου όλα τα τμήματα θα έχουν αναποφεύκτως κοινότητα κατευθύνσεων και προπαντός κοινότητα συμφερόντων, οικονομικών και άλλων. Αυτή η ηπειρωτική σύλληψις της υποστάσεώς μας πρέπει να αποτελέση το πλαίσιον μέσα εις το οποίον θα κινηθούμε. Η τύχη μας είναι εφεξής αρρήκτως συνδεδεμένη προς την τύχη της γηραιάς Ηπείρου της οποίας αποτελούμεν τη νοτιοανατολικήν εσχατιάν».
«ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ», 29/4/1941 (σήμερα ΤΟ ΒΗΜΑ)

«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος… Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν- περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 29/4/1941

Posted in Γενικώς, Γκιλοτίνες, Ἀπτερα δίποδα | 5 Comments

j’accuse!

Απειλές κατά της οικογένειάς του κατήγγειλε στη Βουλή ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής.
Ισως αν η καταγγελία γινόταν στην πλατεία Συντάγματος ή σε συγκέντρωση ψηφοφόρων του να είχε πιο άμεση απάντηση

«Εχουν σκεφτεί τι θα γίνει αν εμείς ζητήσουμε από τους ψηφοφόρους μας να επιβεβαιώσουν την ψήφο και την εμπιστοσύνη τους προς το πρόσωπό μας;».
Προφανώς θα είναι δύσκολο να βρει ανθρώπους που επιθυμούν να ομολογήσουν – πόσο μάλλον να το επιβεβαιώσουν – ότι είναι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς η ερώτηση ισοδυναμεί με απειλή πρόσληψης τραμπούκων με σύμβαση έργου. Είναι σίγουρος ο υπουργός ότι κάτι τέτοιο θα φοβίσει όσους γιουχάρουν; Μήπως αντίθετα τους εξαγριώσει περισσότερο;

Στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ μίλησε και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κώστας Καρτάλης «Kάποια στιγμή μπορεί να φτάσουμε και σε φαινόμενα βίας, δηλαδή οπαδοί ενός κόμματος να δέρνονται με οπαδούς άλλου κόμματος».
Ιδια απορία με παραπάνω

«Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να αποδεχτώ κυκλοφορία αφισών, στις οποίες βουλευτές εμφανίζονται σε κρεμάλες. Αυτό είναι μια καθαρή προσπάθεια πολιτικού εκφοβισμού».
Πράγματι

Πηγή φωτογραφίας
Πηγή κειμένου

Posted in Παπάρα | 5 Comments

πατριωτική αριστερά (στη Βασκία)

Την περασμένη Πέμπτη, η πατριωτική αριστερά στη Χώρα των Βάσκων*, απέκτησε τον πρώτο εκλεγμένο νομάρχη** στην ιστορία της. Για περισότερες πληροφορίες για την πολύ μεγάλη εκλογική νίκη της πατριωτικής αριστεράς (26%) στις τελευταίες τοπικές εκλογές  βλ. το άρθρο του Ε. Φινάλη.

Τονίζουμε εδώ μόνο ότι τη συμμετοχή της πατριωτικής αριστεράς (“Bildu”) στις εκλογές (η οποία κινδύνευε να εμποδιστεί από την ισπανική δικαιοσύνη) υποστήριξε σθεναρά το Βασκικό Εθνικιστικό Κόμμα, το κεντροδεξιό δηλαδή κόμμα το οποίο είναι το κυριάρχο κόμμα στη Χώρα των Βάσκων και το οποίο έχει μία ιδιότυπη σχέση με την βασκική πατριωτική αριστερά αλλά και με τους πολιτικούς εκφραστές της γνωστής τρομοκρατικής οργάνωσης.

* αυτόνομη περιφέρεια, ήτοι ομόσπονδο κρατίδιο εντός της Ισπανίας.
** για την ακρίβεια, Πρόεδρο της επαρχίας Guipúzcoa.

Posted in Εθνικά, Κόσμος, Πολιτική | Leave a comment

(Έμμετρη) Ανάλυση της Πολιτικής Καταστάσεως εν μέσω Κρίσεως

Το ακούμε εδώ, στο 1 λεπτό και 50 δεύτερα του πονδκαστ.

Είμαστε απροπόνητοι, ντεφορμέ και σκόρπιοι
με σπασμένα νεύρα και χωρίς σκοπό
Είμαστε αγύμναστοι, παίζουμε όποιοι κι όποιοι
δύο-χι μας παίζουνε στάνταρ στο ΠΡΟ-ΠΟ

Έχουμε προπονητή που είναι ψιλοβλάκας
κι είναι αισιόδοξος πως θα πάμε μπρος
Η ένδοξη ομάδα μας, λέει, δεν είν’ της πλάκας
φτάνει να ‘ναι ευνοϊκός, λέει, κι ο καιρός

Μια βροχή, μια βροχή θα μας σώσει
μια βροχή, να βραχεί το γκαζόν
Μια βροχή, μια βροχή θα μας σώσει
μια βροχή, Θεέ μου ας ήμουν απών

Χάσαμε στην έδρα μας, εκτός έδρας πάμε
δίχως κάποιο σύστημα, δίχως ηθικό
Πόσα θα αρπάξουμε, πόσα λες να φάμε;
Αχ, και να μας γύριζαν στο Ελληνικό

Live το απόγευμα θα το μεταδώσει
νούμερα θα γίνουμε πάλι διεθνώς
Κι όσο κι ο αντίπαλος να έχει κάποια πτώση
πάλι θα μας κράξουμε τηλεοπτικώς

Μια βροχή, μια βροχή θα μας σώσει
μια βροχή, να βραχεί το γκαζόν
Μια βροχή, μια βροχή θα μας σώσει
μια βροχή, να μη γίνει αγών

Μια βροχή, μια βροχή θα μας σώσει
μια βροχή, να βραχεί το γκαζόν
Μια βροχή, μια βροχή θα μας σώσει
μια βροχή, Θεέ μου ας ήμουν απών!!

(Από τον ποιητή της ρωμιοσύνης, Κώστα Τουρνά).

Posted in Κριτική | Leave a comment

Δεν σε θέλει ο λαός

Πάρ’ την μάνα σου και εμπρός…

Posted in Πολιτική | Leave a comment

Ο λουστράκος

“Oταν προπηλακίζουν το Κοινοβούλιο προπηλακίζουν την ίδια τη δημοκρατία, η οποία τους επιτρέπει το δικαίωμα διαμαρτυρίας και διαφωνίας και το οποίο δεν θα το είχαν αν δεν υπήρχε δημοκρατία.”

Πόσα ψέματα μπορούν να χωρέσουν σε μία φράση;

Posted in Είπαν | 2 Comments

Πραγματική ή άμεση δημοκρατία;

Εδώ και μερικές μέρες στην πλατεία Συντάγματος, από κάποια στιγμή και μετά, στο χώρο γύρω από το συντριβάνι έχει λαϊκή συνέλευση. Χτες ψηφίστηκε ένα κείμενο, αλλά τελευταία στιγμή προέκυψε μια εμπλοκή: το κείμενο μιλούσε για “πραγματική δημοκρατία”, ενώ πολλοί υποστήριζαν ότι θα πρέπει να μιλάει για “άμεση”. Ετσι λοιπόν, μετά από κάποια συζήτηση, κατέβηκαν δύο προτάσεις για το τι θα πρέπει να λέει το κείμενο.

Είστε ακόμα εδώ; Ωραία, συνεχίζω.

Τελικά αποφασίστηκε να κατέβει και μια τρίτη συμβιβαστική πρόταση: το κείμενο να μιλάει για “πραγματική και άμεση δημοκρατία”. Δια ανατάσεως της χειρός νίκησε η “άμεση δημοκρατία” (για μία φορά ήμουν με τους νικητές!)

Τώρα γιατί όλα αυτά; Διότι είναι καλό να έχουμε πολλές επιλογές. Βέβαια, αντι για πραγματικές και άμεσες δημοκρατίες, θα μπορούσε το ερώτημα να είχε διατυπωθεί πιο ρεαλιστικά ως εξής:

Τι είδους δικτατορία προτιμάτε: την κλασσική, τη σύγχρονη τηλεοπτική ή έναν συνδυασμό των δύο, πχ κάτι σαν πού σαι Παπαδόπουλε με τη δημόσια περσόνα του Ψινάκη; Εκεί το ερώτημα θα ήταν λίγο πιο δύσκολο αλλά νομίζω ότι η απάντηση του ελληνικού λαού θα ήταν ομόφωνα κάτι σαν: “ε, ό,τι ξέρω, αυτό εμπιστεύομαι”.

Posted in Πολιτική | 4 Comments

Συνένοχοι

- Ποιοι είναι συνένοχοι στη διόγκωση της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα;

- Μεταξύ άλλων, το ελληνικό κράτος, επί ΝΔ, ισχυρίζεται Πακιστανός διπλωμάτης: «Πακιστανοί µετανάστες είχαν πει στον υπάλληλο της πακιστανικής πρεσβείας στην Αθήνα ότι πέρασαν στην Ελλάδα εντελώς ανενόχλητοι από τις συνοριακές αρχές ή ότι τους είχαν µεταφέρει ακόµη και µε ελληνικά στρατιωτικά οχήµατα. Γι’ αυτόν τον λόγο πιστεύει ότι υπάρχει συνενοχή στις επιχειρήσεις λαθροµετανάστευσης από τις ελληνικές Αρχές». Πηγή

- Ποιοι είναι συνένοχοι στη διόγκωση του ελληνικού χρέους;

- Μεταξύ άλλων, το ελληνικό κράτος, επί ΠΑΣΟΚ. Η πρώτη απόδειξη για κάτι τέτοιο ήταν το σκάνδαλο με το ‘σορτάρισμα’ τίτλων του Δημοσίου, γνωστό από το 2010. Αντιθέτως, τα στοιχεία που ανέφερε χτες ο βουλευτής της ΝΔ Καμμένος για πώληση ασφαλίστρων κινδύνου από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τα τέλη του 2009 (δηλαδή την εποχή που η αξία τους ήταν γνωστό στην κυβέρνηση ότι θα εκτινασσόταν), σε εταιρεία συμφερόντων του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος δεν φαίνονται, προς το παρόν τουλάχιστον, τεκμηριωμένα.

Posted in Καπιταλισμός | 1 Comment

Άλλα λόγια, ν’ αγαπιόμαστε…

Μακάρι στην κηδεία του [σ.σ. του Βέγγου], εκτός από τη συγκίνηση -ή μάλλον μαζί με τη συγκίνηση- να υπάρχει και ένα άλλου είδους πνεύμα, ένα πνεύμα μη μίζερο, μη εσχατολογικό περί κάποιας «αληθινής Ελλάδας που πεθαίνει μαζί του», αλλά ένα πνεύμα που θα επιτρέπει στους συγκεντρωμένους να τραγουδήσουν όλοι μαζί των πρακτόρων τη σχολή, ώστε η κηδεία να μετατραπεί σε φελλινική γιορτή, σε ξέσπασμα χαράς, σε βέγγικα σουρεαλιστική διαδήλωση. Απο εδώ.

2011.

Παγκόσμια, όπως όλοι ξέρουμε, τα πάντα βαίνουν καλώς, οπότε δεν μας απασχολούν.

Αλλά και εδώ που είμαστε τι έχουμε να μας απασχολεί;

Από κυβέρνηση έχουμε πετύχει λίρα εκατό.

Στην οικονομία έχουμε συνέχεια επιτυχίες.

Δουλειά και οικονομική ασφάλεια διαθέτουν πλέον όλο και περισσότεροι συμπολίτες.

Με τους μετανάστες έχει επέλθει ένα ζηλευτό κλίμα σύμπνοιας, συμβίωσης και κοινών οραμάτων για τον τόπο.

Η παιδεία μας δε, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια ποτέ δεν ήταν σε καλύτερη μοίρα.

Η ελληνική τέχνη ―εικαστικά, μυθιστόρημα, μουσική, τραγούδι, κινηματογράφος― κατακτάει όλο και νέες κορυφές.

Ο τύπος και η ραδιοτηλεόραση μας ενημερώνουν αψηφώντας κάθε επιχειρηματικό και κομματικό συμφέρον.

Τύποι σαν τον Βέγγο, το Καμπανέλη, το Ρασούλη, τον Παπάζογλου αντικαθίστανται άμεσα από πλήθος επάξιους διαδόχους.

Ποιά «αληθινή Ελλάδα» λοιπόν, και ποιός είπε ότι την πουλεύει σιγά σιγά και τέτοια σαχλά;

Μια «έκρηξη χαράς» έχουμε ανάγκη, κατά προτίμηση σουρεαλιστική.

Μπλόγκιν, 2011.

Για να ζήσουμε και εμείς με ψέμματα ―τι μόνο οι Αμερικάνοι;

Posted in Ανεπίκαιροι στοχασμοί, Γενικώς | 2 Comments