Ξέφωτο

Information

This article was written on 09 Dec 2010, and is filled under Κοινωνία.

Νὰ συζητήσουμε τὴν ἐνοχὴ

Ὑπάρχει ἕνα ἰσχυρὸ αἴσθημα ἐνοχῆς στὸν κόσμο –και γι’ αὐτὸ νομίζω δὲν ἀρθρώνει τὶς ἀντιστάσεις του σ᾽ ἕνα κίνημα.

Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἔκλεψαν ὅλοι ἤ πὼς ἔκλεψαν τὸ ἴδιο. Διόλου. Ὁ καθεῖς, νομίζω, βρίσκεται σὲ θέση νὰ κατανοήσει τὸν ἐπιμερισμὸ τῶν εὐθυνῶν.

Ἡ ἐνοχὴ ὅμως πηγάζει ἀπὸ ἀλλοῦ. Ἁπὸ τὸ γεγονὸς πὼς οἱ περισσότεροι ἀναπαρήγαγαν τὶς ἴδιες κλεπτοκρατικὲς, ὠφελιμιστικὲς καὶ ἐγωκρατικὲς ἐπιλογὲς κατὰ τὴν ὕστερη μεταπολίτευση. Ὅτι οἱ περισσότεροι, ἀριστεροί, δεξιοί, ἀναρχικοί, κεντρώοι, ἔχουν πλάσει τὶς ζωὲς τοὺς κατ᾽ εἰκόνα καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν τῶν παρασίτων ποὺ κυβερνοῦν τὴ χώρα.

Αὐτὴ ἡ συναίσθηση μπλοκάρει πολὺ νωρίς, ἤδη ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὴν ψυχὴ μας, τὶς ἀντιστάσεις. Ἥ τὶς ἐκτρέπει σ᾽ ἕναν παροξυσμὸ τοῦ παρασιτισμοῦ. Σ᾽ ἕναν μηδενισμὸ ποὺ στὸν ὀρίζοντά του ἀναγνωρίζει μόνον τὴν αὐτοπραγμάτωση μιὰς ἐγωκεντρικῆς, ναρκισσιστικῆς ἀσυδοσίας.

Ἀπὸ ἐδῶ ξεκινά, νομίζω, μια κατάσταση προβληματικὴ, ποὺ ἀποτρέπει τὰ ἑλληνικὰ τεκταινόμενα ἀπὸ τὸ νὰ ἐξελιχθοῦν, ἀς πούμε, ἀλὰ Ἰρλανδία.

Ἀς συζητήσουμε, λοιπόν, αὐτοῦ τοῦ τύπου τὴν ἐνοχὴ. Ἴσως ἡ συζήτηση αὐτὴ νὰ εἶναι διαφωτιστική –καὶ βέβαια μιὰ καλὴ ἀφετηρία θὰ ἦταν νὰ καταφέρουμε νὰ διακρίνουμε μέσα σ᾽ αὐτὸ τὸ σκοτάδι τὸ προς τὰ που νὰ πάμε…

6 Comments

  1. Herr K.
    10/12/2010

    Για ενοχή βλ. κι εδώ http://xilapetres.blogspot.com/2010/09/blog-post.html

    Πέρα από ενοχή υπάρχει κι η ηλιθιότητα. Πώς αλλιώς να το πώ; Εδώ ο κόσμος καίγεται κι ο μισός αντρικός πληθυσμός συζητάει για ποδοσφαιρικές μεταγραφές.

    Στο υπόστρωμα δηλαδή της μίζερης, αυτομαστιγωτικής, κακομοίρικης βαλκανίλας, προστέθηκε το μαζικόδημοκρατικό λούσο, οι χάι κομπίνες, συν μια απομίμηση αριστερού φρονήματος (αλλοθι). Το γλυκό έδεσε. Ευτυχώς που με διέπει το πόζιτιβ θίνκινγκ και τα λέω διακριτικά.

  2. skantzoxoiros
    10/12/2010

    Ναί. Ἐγῶ ψιλοδιαφωνὼ μὲ αὐτὴ τὴ προσέγγιση. Γιατὶ πιστεύω ὅτι ὅντως ὑπάρχει συνενοχή, ἐπειδὴ ὅλοι σὲ κάποιον βαθμὸ ἀποδέχθηκαν τὸν παρασιτικὸ τρόπο τοῦ βίου.

    Ἐξάλλου, καὶ ἀξίζει νὰ τὸ θυμηθούμε κὶ αὐτὸ γιὰ νὰ δοῦμε καὶ λίγο τὴ γενεαλογία τοῦ προβλήματος, ἡ συζήτηση γιὰ αὐτοῦ τοῦ τύπου τὴν ἠθικὴ, ἀξιακὴ καὶ πνευματικὴ ἀποσύνθεση, πρωτοξεκίνησε μέσα στὴ μεταπολίτευση ὥς μιὰ ἐσωτερικὴ συζήτηση ποὺ ἀφορούσε τὴν ἀριστερὰ, τὴν καρικατουροποίηση τῆς ἀγωνιστικότητάς της μέσα στὴν ἀλλαγὴ, καὶ τὴν γενικότερη προσχώρησή τῆς στὰ ἥθη τῶν ἐξουσιαστῶν.

    Δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ σήμερα ζοῦμε ὥς ξεπεσμὸ τοῦ συνόλου τῆς κοινωνίας ξεκίνησε ὥς ξεπεσμὸς ἐνὸς ὁλόκληρου πολιτικοῦ χώρου που σφράγισε τὴν περίοδο αὐτὴ ποὺ ζοῦμε…

  3. Herr K.
    10/12/2010

    Ναι, δεν την αρνήθηκα την συν-ενοχή,
    βλ. πχ http://herrkstories.wordpress.com/2010/09/30/atsides/
    Τώρα, εκεί πού την πας την κουβέντα (ξεπεσμός αριστεράς) τίθεται το θέμα: υπάρχει ακόμα και σήμερα μεγάλη μερίδα της αριστεράς που ούτε χαβιαροαριστερά είναι, ούτε συμμετείχε στην “προσχώρηση στα ηθη των εξουσιαστων” αλλά και ούτε μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο αξιών, ούτε να παράγει πολιτικό όραμα.

  4. Γιάννης
    12/12/2010

    η ενοχή δεν απαγορεύει την ύπαρξη της ηλιθιότητας, αλλά στο έδαφος της ηλιθιότητας καλλιεργήθηκε η συνενοχή. συνενοχή η οποία -εξαιτίας της ηλιθιότητας, η οποία παραμένει- γίνεται αντιληπτή από τους “φταίχτες” σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό συνενοχής από τον πραγματικό.

    “υπάρχει ακόμα και σήμερα μεγάλη μερίδα της αριστεράς που ούτε χαβιαροαριστερά είναι, ούτε συμμετείχε στην “προσχώρηση στα ηθη των εξουσιαστων” αλλά και ούτε μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο αξιών, ούτε να παράγει πολιτικό όραμα”

    κι εγώ την ίδια εντύπωση έχω, herrk

  5. bigfatopinion
    12/12/2010

    Η ενοχή υπάρχει ―και στην καλλιεργειά της επιμένουν όλοι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι, από τους πρητέντερ-ηδες έως τους Παγκάλους. Αυτό σημαίνει ο συμψηφισμός του «μαζί τα φάγαμε».

    Δεν ξέρω αν «οἱ περισσότεροι, ἀριστεροί, δεξιοί, ἀναρχικοί, κεντρώοι, ἔχουν πλάσει τὶς ζωὲς τοὺς κατ᾽ εἰκόνα καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν τῶν παρασίτων ποὺ κυβερνοῦν τὴ χώρα».

    Προφανώς δεν είναι Τσε Τσεβάρα όλοι, αλλά ούτε έχουν πλάσει οι περισσότεροι, νομίζω, τις ζωές τους κατ’ εικόνα των παρασίτων ―νομίζω και αυτό αριστερό κλισέ είναι. Νομίζω αξίζει τον κόπο να κάνουμε ένα εμπερικο-νοητικό πείραμα. Να πάμε ας πούμε στον Άγιο Αντώνιο. Και να δούμε τον κόσμο που ανεβοκατεβαίνει με το μετρό. Με συγκεκριμένα πρόσωπα μπροστά μας, λοιπόν, ποιοί από αυτούς θα λέγαμε ότι «έπλασαν τὶς ζωὲς τοὺς κατ᾽ εἰκόνα καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν τῶν παρασίτων ποὺ κυβερνοῦν τὴ χώρα»; Καλύτερα, ακόμα: τι ακριβώς εννοούμε με αυτό;

    Για την «χαβιαροαριστερά» και την «μεγάλη μερίδα της αριστεράς» ―και του «πατριωτικού χώρου»― ανάρτησα κάτι σχετικό εδώ: http://ksefoto.net/?p=147

  6. G
    14/12/2010

    συμφωνώ πλήρως στο κείμενο του σκαντζόχοιρου για τα σοβαρά και μεγάλα δεν λέει κάνεις λέξη, αλλά είναι να αδικηθεί η ομαδάρα τους, (δεν ξέρω αν παρακαλουθείτε τα τεκταινόμενα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά το πιο πιθανό είναι να μην τελειώσει φέτος το πρωτάθλημα να σφαχτούν οι ολυμπιακοί με τους παναθηναϊκούς για τη διαιτησία), ή αναλώνονται σε ανούσια “κινήματα”, όπως το αντι-αντιαπαγορευτικό κίνημα για το κάπνισμα. Η χώρα πριν 2 μήνες βρισκόταν ένα βήμα πριν την χρεοκοπία (και τώρα που είναι;) και είχαν ξεσηκωθεί οι “θεριακλήδες” μην τους κόψουν το φουμάρισμα από τα μπάρ. Άρρωστη χώρα

Leave a Reply